New Caledonia: Noumea

We eindigen onze reis met een paar dagen Noumea. Deze stad heeft een oud typisch Frans centrum, Quartier Latin, en een modern deel dat wat weg heeft van Nice. Er zijn een aantal heuvels van waar je mooi uitzicht over de stad hebt. Eigenlijk is bijna de hele kust van Noumea een stadsstrand. Het bekendste strand is Plage de la Baie des Citrons waaraan de boulevard vele restaurants en bars zitten.

Ook zijn er heel veel echte Franse bakkers in Noumea. Nu hebben we al de hele vakantie lekker Frans stokbrood gegeten, maar hier verkopen ze ook zoete broodjes. Gelukkig hebben we geen ontbijt bij het hotel genomen.

We hebben overwogen om naar het Tjibaou Cultural Centre te gaan. Dit centrum is gewijd aan de Kanak cultuur. Het lag alleen ver uit de stad en we lazen ook reviews dat het vooral vanuit een Franse bril opgezet is. We besluiten dat we waarschijnlijk in Poindimié een realistischer beeld van de Kanak cultuur hebben gekregen.

Voor de kust ligt ook nog een klein eilandje, Ile de Canards dat qua vorm op een eend lijkt, vandaar de naam.  Je kan hier goed snorkelen. Hier sluiten we onze laatste dag van de vakantie af.

Ile de Pine

Na een reisdag van Poindimié naar Noumea nemen we vanochtend heel vroeg de veerboot naar Ile de Pine. Dit is een koraaleiland op zo’n 60 kilometer van Grand Terre (het hoofdeiland van New Caledonia). Na zo’n 2 en een half uur varen komen we aan.

Hier zijn we drie dagen om ons voornamelijk op het strand te vermaken. Ons hotel, Oure Tera Beach Resort, ligt direct aan het strand. Ons huisje ligt dit keer niet aan het strand. Direct in de baai is een prachtig koraalrif en we snorkelen hier weer. Niet begeleid maar gewoon direct vanaf het strand. Ook heeft het hotels kayaks ter beschikking waar we veelvuldig gebruik van maken. Op het water zien we dolfijnen en schildpadden. We huren ook nog een fiets om wat van het eiland te kunnen zien.

Enige nadeel met dit soort eilanden is dat er bijna niks is behalve het hotel. Je bent dus een beetje verplicht om bij het hotel te eten. Het personeel is vriendelijk en doet zijn best. Het eten is niet slecht maar ook zeker niet heel goed, maar wel heel Frans.  Het enige nadeel in dit paradijsje.

De dag voor vertrek horen we dat de veerboot niet terugvaart vanwege de verwachting van hoge golven op zee. We kunnen gelukkig nog een plek boeken op een vlucht terug. Achteraf wel zo mooi om heen per boot en terug door de lucht te gaan. Let vooral even op één van de luchtfoto’s. Volgens mij vlogen we over Skull Island.

 

New Caledonia: Poindimié snorkelen

In Poindimié zijn we ook gaan snorkelen. Dit hebben we al vaak gedaan, maar nog nooit onder de professionele begeleiding die we nu kregen. We zijn gewend om een snorkel, masker en flippers te krijgen en dan door een schipper ergens heen gebracht te worden waar we op eigen houtje kunnen snorkelen.

Bij Aqualagoon kregen we wetsuits erbij en gingen 2 begeleiders mee het water in. Ook ging er een boei mee waaraan je je kon vasthouden in geval dat nodig was. In het water lieten de begeleiders veel zien en maakte ze foto’s en video’s. De reden dat het hier allemaal wat strikter was geregeld was waarschijnlijk omdat het koraalrif waar we zwommen zo’n 20 kilometer uit de kust lag. Wat ook kan meespelen is dat New Caledonia Frans grondgebied is en er dus Europese regels gelden.

Hoewel we ging voor het snorkelen kregen we er onderweg ook nog walvissen bij. Op de boot hadden ze ook een drone die een paar prachtige beelden heeft geschoten.

New Caledonia: Poindimié omgeving

Poindimié is totaal anders dan Bourail. Waar we ons in Bourail  in een Frans boerendorp waanden zijn we hier in Kanakgebied. Mensen leven hier in kleine hutjes en verkopen fruit in stalletjes langs de weg. Overal wappert ook de Kanak vlag van New Caledonia naast de Franse vlag, terwijl in Bourail alleen de Franse vlag wapperde. De Kanak leven in tribes die ieder hun eigen taal en gewoontes hebben. Onderweg zie je borden door welk tribe gebied je rijdt.

kanak flag

Tijdens onze 7 dagen in Poindimié hebben we een aantal uitstapjes gemaakt. We zijn ondere andere naar de plaatsjes Koné en Hienghène geweest en de watervallen van Tao bezocht.

New Caledonia: Poindimié verblijf

We hebben gekozen om voor langere tijd in Poindimié te verblijven en vanaf daar dagtochtjes te maken. Het voordeel is dat we niet constant onze tassen hoeven in en uit te pakken. Het risico is altijd wel dat je ergens terecht komt waar het niet bevalt en daar zit je dan voor lange tijd. We hebben echter goed gekozen en 7 nachten in een heerlijk huisje direct aan het strand gezeten bij hotel Tieti.

New Caledonia: Bourail

Ons eerste doel in New Caledonia is het plaatsje Poindimié. Dit ligt 300 kilometer van de luchthaven. Vanwege de late vlucht slapen we de eerste nacht in Sarramea. Dit ligt vlak bij de luchthaven, maar ook vlakbij Bourail. In dit plaatsje vindt net dit weekend de jaarlijkse landbouwmarkt plaats. Een groot event met paardenraces, rodeo, cowboys en veel eten.

Na de landbouwmarkt rijden we ook nog even naar “Sentier des Trois Baies” waar een kolossale rotsformatie langzaam door de zee word weggesleten. Daarna rijden we door de bergen naar de andere kant van het eiland richting Poindimié.

New Caledonia: Een introductie

We zijn naar New Caledonia geweest. Deze eilandengroep in de buurt van Australië is Frans overzees gebied met speciale status. Het hoofdeiland is Grand Terre. Dit eiland zat ooit samen met Nieuw Zeeland vast aan Australië (of eigenlijk Gondwana toen nog). Samen met Nieuw Zeeland is het 85 miljoen jaar geleden losgekomen. 40 miljoen jaar geleden heeft het zich van New Zeeland gesplitst. Grand Terra is het enige “echte” land. De overige eilanden van New Caledonia zijn of ontstaan door vulkanische activiteit of zijn koraaleilanden. New Caledonia heeft de grootste Nikkel voorraad in de wereld en is daarom in tegenstelling tot veel andere eilanden in de omgeving behoorlijk welvarend.

De oorspronkelijke bevolking zijn de Kanak. De geschiedenis hoe de Fransen deze bevolkingsgroep heeft behandeld is niet fraai en tot op de dag van vandaag zie je een duidelijke scheiding tussen de Europese en Kanak bevolking. In de hoofdstad Noumea, waar vooral Franzen wonen, waan je je in Parijs of Saint Tropez terwijl op een paar honderd kilometer daar vandaan in Kanak gebied je meer het gevoel hebt door Indonesië te reizen en ìe je voornamelijk armoede. Op 4 november van dit jaar is er een referendum over onafhankelijkheid van New Caledonia.

Deze vakantie een iets andere opzet van onze blog. Geen verslag per dag tijdens onze reis, maar een overzicht van hoogtepunten achteraf.

mapNC

Dag 9: De terugreis

Na het ontbijt krijgen we voordat we vertrekken nog een korte rondleiding over de Alpaca boerderij. Voordat we weggaan moeten we natuurlijk wel even de alpaca’s van dichtbij zien. Kim verteld dat hij ze eens per jaar scheert en dat ze ongeveer 15 jaar oud worden. Ze hebben ervoor gekozen ze niet ook te gebruiken voor vleesconsumptie. De alpaca’s sterven hier van ouderdom. Ze hebben 2 soorten Alpaca’s. Een langharige en een meer wollig type.

De veerboot van Picton naar Wellington gaat om 4 uur vanmiddag. Uiterste incheck tijd is 3 uur. We besluiten via een omweg van onze B&B naar Picton te rijden. We nemen onder andere de Charlotte drive van Havelock naar Picton. Deze route rijd eigenlijk langs de rand van de Marlborough sounds. In Picton drinken we eerst nog een koffie en rijden dan naar de veerboot.

Er zijn voorspellingen dat er een storm vanuit het noorden aankomt. De voorspelling is dat deze rond middernacht aankomt. We waren een beetje bezorgd dat we een onrustige zee zouden hebben als voorbode voor de storm. Echter is het juist extreem kalm op het water. Pas tegen de tijd dat we in Wellington aankomen begint het licht te regenen. Het is op een paar minimale spatjes na de eerste regen deze vakantie.

Dag 8: Dagje strand

Na wat rustiger opstaan en uitgebreid ontbijten besluiten we eerst om te gaan fietsen langs verschillende wijngaarden. Kim is nog even op het land, maar kan ons met de fietsen afzetten bij de eerste wijngaard en vanaf daar kunnen we verder fietsen. Terwijl we zitten te wachten voelt het opnieuw als een warme en vochtige dag. Geen dag om te fietsen, wijn te drinken en hapjes te eten. We besluiten daarom om naar het strand te gaan.

Na wat zoeken op de kaart kiezen we voor Whites Bay Beach. Het ligt een stukje buiten Blenheim en je moet via een smalle weg de baai inrijden. Het is echter een prachtig strand en het is er niet heel druk.

We maken nog een wandeling waarbij we even gevolgd worden door een nieuwsgierige Fantail vogel. Verder doen we niet veel anders dan zwemmen en lezen. Een mooie laatste dag van de vakantie.

Dag 7: Een sound en een wandeling

Vandaag staan we vroeg op want we moeten om 8:30 in de haven van Picton zijn om een boot te nemen die ons de Marlborough sounds invaart. Een sound is een soort Fjord met een paar verschillen. Een Fjord is gevormd door een gletscher die eerst de rotswanden heeft afgeschaafd en zich daarna heeft teruggetrokken. Een sound wordt gevormd door de zee die zijn weg landinwaarts vindt via een door rivieren uitgesleten rotsen. En sound is ook breder dan een fjord. De Marlborough sounds is een regio met veel verschillende sounds naast elkaar.

Helen en Kim  hebben nog eerder in de ochtend het ontbjt voor ons klaargezet. Ook hebben ze een zakje met fruit en chocolade klaargelegd voor ons om mee te nemen tijdens onze dagtocht. We besluiten alleen wat muesli te eten en de Bagles met ham en zalm in te pakken en ook mee te nemen.

We varen in de Marlborough sounds door de Queen Charlotte Sound naar Ship Cove en van daar lopen we 15 kilometer naar Furneaux lodge. Op 13 juli 1772 landt Kapitein Cook met de “Resolution” tijdens zijn tweede reis op Ship Cove. In de baai staat een monument om dit moment te herinneren. Tijdens de reis verliest Cook het contact met het tweede schip  de “Adventure”. Pas terug in England leert hij dat het schip hier is aangevallen en tien man waren omgekomen.

We beginnen om ongeveer 11 uur aan de tocht. De wandeling die we maken is een oversteek van de ene baai naar de volgende. Het begint dus met een flinke klim uit de Ship cove. Na een tijdje komen we een groepje Nederlandse ouderen tegen die we ook op de boot spraken. Ze maken niet de wandeling en blijven maar een half uur aan land. Ze zijn op zoek naar de waterval, maar dan hadden ze een andere route moeten nemen. We sturen ze maar terug naar de boot.

We lopen de route met ongeveer 10 andere mensen die je af en toe tegenkomt als je een eet of drink pauze houdt. Met eten is het overigens oppassen er zitten hier Weka volgels en die zijn brutaal genoeg om iets uit je handen of tas te pikken als ze de kans krijgen. Onderweg hebben we soms een prachtig uitzicht over de sound en op andere stukken loop je door dichtbegroeid oerwoud. Het is een warme en vochtige dag wat de wandeling wat zwaarder maakt.

Tegen drie uur komen we aan in de bij Furneaux lodge. Vanaf hier worden we om 16:30 opgehaald door de boot om terug naar Picton te varen. We rusten hier wat uit en drinken een gember biertje.

Tegen 6 uur zijn we terug in Picton. We besluiten een stokbrood en wat kaasjes te halen en terug te gaan naar de B&B. Hoeven we er niet meer uit en kunnen eten met het prachtige uitzicht vanaf daar.